பரம புருஷன்……

 

                  பரம புருஷன்……

                         பல்லவி   

        பரம புருஷன் கேசவனைத்துதித்தேன்

      திருமகளை மார்பணியாய் வைத்திருக்கும்

                  அனுபல்லவி

       அரனயனிருவரும் கரம் பணிந்தேத்தும்

       பரவாசுதேவனை ஶ்ரீமன் நாராயணனை

                     சரணம்

      கரன்முரனை கொன்றழித்த மதுசூதனனை 

      கரங்களில் சங்கும் சக்கரமுமேந்தும்

      அரவிந்த நாபனை அரவிந்த லோசனனை 

      சரணடைந்து தூமலர் தூவி

         

         

       

       

      

 

      

Oh supreme lord, You are unparalleled. I surrender to you. Your heart is Lakshmi's abode.

Your navel is lotus like.You are lotus eyed. You are the Lord of multitudes of Devatas and sages. You are care taker of the cows. You are bestower of boons

You are absolute. You have four arms. You wield conch and discus. Oh Lord of Venkata hill, you are marvellous. Anjaneya praises you.

இன்னமேன் தாமதம்…..

                    இன்னமேன் தாமதம்…..

                                     பல்லவி

       இன்னம் ஏன் தாமதம் சென்ன கேசவனே

       என்னைக்காத்தருள எனையாளும் ஈசனே

                       அனுபல்லவி 

       பன்னகசயனனே  பாற்கடல்வாசனே

       உன்னருளாலன்றோ உலகம் இயங்குவது

                                      சரணம்

       முன்னமகலிகையின் சாபம் தீர்த்தவனே

       இன்னும் சபரிக்கு மோட்சமளித்தவனே

       அன்றிலங்கை சென்று சீதையை மீட்டவனே

       மன்னு பரந்தாமனே ஶ்ரீமன் நாராயணனே

        

         

    

         

    

                                          

நமச்சிவாய ……

 

          நமச்சிவாய ……

                         பல்லவி

       நமச்சிவாய என்னும்  மந்திரம் தன்னையே

        சதா இனி என் நாவில்

                     அனுபல்லவி 

      இமவான் மகள் உமையவள் நாதன்

       கேசவன் நேசன் ஈசனைப் பணிந்து  - ஓம்

                        சரணம்

       அமரரும் முனிவரும் அமரேந்திரனும் 

      குமரன் கணபதி நந்தியும் பணியும்

       அமிர்தகடேச்வரனைக் காலகாலனை

        எம பயம் நீங்கவும் நல்வாழ்வு பெறவும்

        

          

        

என்ன வடிவோ…….

 

                          என்ன வடிவோ…….

                                       பல்லவி 

                 என்ன வடிவோ என்ன அழகோ  கேசவா

                 என்னை மயக்குதே உன்னெழில் வடிவம்

                                     அனுபல்லவி 

                  பன்னகசயனனே  பாற்கடல் வாசனே

                  தென்னிலங்கை சென்று ஜானகியை மீட்டவனே

                                         சரணம்

                    கன்னங்கரியவன் நீ என்றாலும் கூட

                     புன்னகையாலுலகை மயக்கும் மாயக்கண்ணனே

                     அன்னை தேவகியின் அனபு மைந்தனே

                     உன்னைவிட அழகு மூவுலக்கில் எவருமுண்டோ

                       

                      

   

யாரென்ன சொன்னாலும்…..

 

           யாரென்ன சொன்னாலும்…..

                 

                                   பல்லவி

     யாரென்ன சொன்னாலும் உனைப்போற்றிப்பாடுவேன்

     பாரெங்கும் புகழ் விளங்கும் சென்னகேசவப்பெருமாளே

                     அனுபல்லவி 

     கார்வண்ணமேனியனே கமலக்கண்ணனே

      நீர்மலைமேல் நின்றருளும் நீர்வண்ணப்பெருமாளே

                        சரணம்

     ஆர்பரிக்கும் கடல் நடுவே கிடந்துறங்கும் நாராயணனே

     தேர் நடத்தி ப்பார்த்தனுக்கு துணை நின்ற சாரதியே

     மார்பணியாய்த் திருமகளை வைத்திருக்கும் மாதவனே

     ஊர்தியாய்க்கருடனை வைத்திருக்கும் திருமாலே

      

      

        

     

மலையப்ப சுவாமியை

      

                     

                         மலையப்ப சுவாமியை

                         பல்லவி

     மலையப்ப சுவாமியை மனமாரத்துதித்தேன்

  சிலையாக எழுந்தருளி திருமலையில் காட்சி தரும்  

                      அனுபல்லவி

       மலர்மாலையலங்காரம் கலையாத சிங்காரம்

       பலர்காண வீற்றிருக்கும் திருவேங்கடமுடையானை

                         சரணம்

         அலமேலுமங்கையும் பத்மாவதித்தாயாரும்

         உடனிருந்து போற்றும் வெங்கடாசலபதியை

      சுலபமாய் பக்கதர்கள் குறைதீர்க்கும் கேசவனை

       அலங்காரப்பிரியனை ஏழுமலையானை

           

           

           

      

வரமோ சாபமோ……

 

                                    வரமோ சாபமோ……

                                               பல்லவி 

                           வரமோ சாபமோ இரண்டும் வேண்டேன்

                           கரம் பணிந்தேத்தி உனையே துதித்தேன்

                                              அனுபல்லவி

                            அரனயன் போற்றும் ஆதி கேசவா

                            சரணடைந்தேன் உந்தன் பாதகமலமே

                                                  சரணம்

                             மரணம் பிறப்பென்னும் மாயச்சுழலகலும்

                             வரமொன்றினையே உன்னிடம் வேண்டினேன்

                              சுரக்கும் ஊற்று போல் கருணை நிறந்த

                               பரந்தாமனே நாராயணனே