யாரென்ன சொன்னாலும்…..
பல்லவி
யாரென்ன சொன்னாலும் உனைப்போற்றிப்பாடுவேன்
பாரெங்கும் புகழ் விளங்கும் சென்னகேசவப்பெருமாளே
அனுபல்லவி
கார்வண்ணமேனியனே கமலக்கண்ணனே
நீர்மலைமேல் நின்றருளும் நீர்வண்ணப்பெருமாளே
சரணம்
ஆர்பரிக்கும் கடல் நடுவே கிடந்துறங்கும் நாராயணனே
தேர் நடத்தி ப்பார்த்தனுக்கு துணை நின்ற சாரதியே
மார்பணியாய்த் திருமகளை வைத்திருக்கும் மாதவனே
ஊர்தியாய்க்கருடனை வைத்திருக்கும் திருமாலே
மலையப்ப சுவாமியை
பல்லவி
மலையப்ப சுவாமியை மனமாரத்துதித்தேன்
சிலையாக எழுந்தருளி திருமலையில் காட்சி தரும்
அனுபல்லவி
மலர்மாலையலங்காரம் கலையாத சிங்காரம்
பலர்காண வீற்றிருக்கும் திருவேங்கடமுடையானை
சரணம்
அலமேலுமங்கையும் பத்மாவதித்தாயாரும்
உடனிருந்து போற்றும் வெங்கடாசலபதியை
சுலபமாய் பக்கதர்கள் குறைதீர்க்கும் கேசவனை
அலங்காரப்பிரியனை ஏழுமலையானை
வரமோ சாபமோ……
பல்லவி
வரமோ சாபமோ இரண்டும் வேண்டேன்
கரம் பணிந்தேத்தி உனையே துதித்தேன்
அனுபல்லவி
அரனயன் போற்றும் ஆதி கேசவா
சரணடைந்தேன் உந்தன் பாதகமலமே
சரணம்
மரணம் பிறப்பென்னும் மாயச்சுழலகலும்
வரமொன்றினையே உன்னிடம் வேண்டினேன்
சுரக்கும் ஊற்று போல் கருணை நிறந்த
பரந்தாமனே நாராயணனே
மயிலை வளர்…..
பல்லவி
மயிலை வளர் கற்பகமே அற்புதமே
கயிலைநாதன் கபாலீசன் மனம் விரும்பும்
அனுபல்லவி
மயில் வாகனன் நர்த்தன கணபதி போற்றும்
தையலே உமையே கேசவன் சோதரி
சரணம்
இயலிசை நாட்டிய நாடகம் ரசித்திடும்
ஒயிலே சயிலேந்திரன் பெற்ற மாதவமே
உயிருடல் தந்து எனைக்காக்கும் அன்னையே
நோயம் பவக்கடல் கடந்திட எனக்கருள்வாய்
கண்டிக்கதிர்காம……
பல்லவி
கண்டிக்கதிர்காமக் கந்தனைத்துதித்தேன்
பெண்டிர் வள்ளி தேவானை மணாளனை
அனுபல்லவி
கண்ணன் கேசவன் மருகனை முருகனை
எண் திசையும் போற்றும் முத்துக்குமரனை
சரணம்
கண்கவர் அழகனைக் கார்த்திகேயனை
விண்ணோரும் மண்ணோரும் போற்றும் சிவகுமாரனை
தண்மதி முகத்தோனை சிங்காரவேலனை
பண்ணிசைத்து வணங்கி தாள் பணிந்து
கோவிந்தனை நினை மனமே…….
பல்லவி
கோவிந்தனை நினை மனமே
மூவாசைப்பிணி போக்கும் முன்வினை பயன் நீக்கும்
அனுபல்லவி
தேவாதிதேவனைக் கேசவனை மாதவனை
நாவாரப்பாடி மனமாரத்துதித்து
சரணம்
ஆவினங்கள் மேய்க்கும் கண்ணனை அச்சுதனை
தேவருக்கமுதளித்த திருமாலை முகுந்தனை
மூவருக்கும் முதல்வனை முழுமுற்கடவுளை
காவாயென வேண்டி கரம் கூப்பி வணங்கி
“பாடல் கண்டேன் பாடல் புனைந்தேன்”
எழில் கொண்ட…..
பல்லவி
எழில் கொண்ட உன்னியவன் பதம் காண
விழைந்ததன்றி வேறெதுவும் வேண்டேன்
அனுபல்லவி
குழலேந்திய குருவாயுரப்பனைக்கேசவனை
மழலையில் வெண்ணையுண்ட வாயனை
சரணம்
சுழல் சக்கரமேந்திய ஶ்ரீமன் நாராயணனை
ஆழியில் கிடந்துறங்கும் கேசவனை மாதவனை
அழலேந்தும் நெற்றிக் கண்ணனும் பிரமனும்
தொழும் வண்ணம் பிரதாபமுடையவனை
*****
சோதியுடற் சார்த்திய தூவெண்ணெய் நாற்றமுடன்
பாதவெழில் காணப் பரிதவிக்கும் பக்தியுடன்
ஊதுகுழ லேந்திய உன்னியவன் சந்நிதியில்
ஏதெனக்கு வேண்டுவேன் சொல்?**
** வரைபடம் கவிதை ‘வித்யாசுப்பிரமணியம்’
