தேவி சரச்வதி…..
பல்லவி
தேவி சரச்வதி உனையே துதித்தேன்
நாவிலமர்ந்தெனக்கு இசை ஞானம் தருவாயே
அனுபல்லவி
ஆவினங்கள் மேய்க்கும் கேசவன் துணைவியும்
மாவிடை வாகனன் நாயகியும் நேசிக்கும்
சரணம்
தேவரும் முனிவரும் நான் மறையும் நான்முகனும்
தேவேந்திரனும் யாவரும் பணிந்தேத்தும்
பூவிலமர் கலைமகளே சகலகலாவாணி
தூவி மலர் சொரிந்து உன்னருள் வேண்டினேன்
த்வயைவ ஜகதம்பயா புவனமண்ட³லம்ஸூயதே
த்வயைவ கருணார்த்ரயா ததபி ரக்ஷணம்நீயதே ।
த்வயைவ கரகோபயா நயனபாவகே ஹூயதே
த்வயைவ ஸதி காமயா1 ஜகதி ஸந்ததம்ஸ்தீயதே ॥
ஸதி தேவியான காமாக்ஷியே! லோகமாதாவான உன்னாலேயே இந்த பூமி ஸ்ருஷ்டிக்கப்பட்டது. அந்த லோகமானது க்ருபா ரஸம் நிறைந்த உன்னாலேயே ரக்ஷிக்கப்படுகிறது. பிறகு உக்ர கோபமுள்ள உன்னாலேயே நேத்ராக்நியில் ஹோமம் செய்யப்படுகிறது. காமகோடி என்கிற பெயருள்ள நீ மட்டுமே உலகில் சாச்வதமாக நிலை பெற்றிருக்கிறது.
நீ மட்டுமே…..
பல்லவி
நீ மட்டுமே சதம் காமாக்ஷி தேவி
காமகோடி அன்னையே உனையே துதித்தேன்
அனுபல்லவி
தாமரை நாபன் கேசவன் சோதரி
காமனைப் பழிக்கும் பேரழகுடையவளே
சரணம்
பூமண்டலம்தனையழகாய்ப் படைத்தவள் நீயே
சேமமுறக் கருணையுடன் காப்பவளும் நீயே
காமேச்வரி நீயேயதைக் கண்ணழலாலெரிப்பவளே
சாம முதல் வேதங்கள் கொண்டடுமுனைப் பணிந்தேன்
கோலவிழியம்மனை…..
பல்லவி
கோலவிழியம்மனை பத்ரகாளியை
சாலச்சிறந்த பதி மயிலையில் பணிந்தேன்
அனுபல்லவி
நீலவண்ணன் கேசவன் சோதரியை
ஆலமுண்ட நீலகண்டன் சிவன் மனம் கவர்ந்தவளை
சரணம்
சூலமுடுக்கை வாள் வேதாளம்
கபாலமங்குசம் கேடயம் மணி ஏந்தி
கோலாகலமாக வீற்றிருக்குமன்னையை
ஏலவார் குழலியை எனக்கருள வேண்டுமென
துரிதம்
வேலன் கணபதி சப்தகன்னியர் நரர் சுரரிந்திரன்
மாலயன் முனிவர்களனைவரும் வணங்கிடும் பராசக்தியை
மதுரகாளியின்…….
பல்லவி
மதுரகாளியின் மலர்ப் பதம் பணிந்தேன்
பதுமையாய் சிறுவாச்சூர் பதிதனில் வீற்றிருக்கும்
அனுபல்லவி
பதும நாபன் கேசவன் சோதரி
உதய சூரியனை மிஞ்சுமொளியுடைவள்
சரணம்
இதிகாச புராணங்கள் போற்றும்
அதிசயமானவள் அனைத்துக்கும் முதலவள்
மதுரையில் மீனாக்ஷி காஞ்சியில் காமாக்ஷி
இதந்தரும் காசியில் விசாலாக்ஷியவள்
சதுர் முகனிந்திரன் சனகாதி முனிவர்கள்
சதுர் மறைகள் காமனும் துதித்திடுமவளை
புதுமலர் தூவி அவள் புகழ் பாடி
கதியவள் கழலடி நிழலெனத் துதித்து
கலாவதி கலாப்ருதோ முகுடஸீம்னி லீலாவதி ஸ்ப்ருஹாவதி
மஹேஶ்வரே புவன மோஹனே பாஸ்வதி ।
ப்ரபாவதி ரமே ஸதா
மஹிதரூப ஶோபாவதி
த்வராவதி பரே ஸதாம்குருக்ருபாம்புதாராவதி॥ 95
சந்திரப் பிறையை தன் தலையில் தரித்து விளையாடுபவளும், மகேசனிடம் மிகுந்த ஆசையுள்ளவளும், உலகை மயக்குகிறவளும், சூரியனின் ஒளியும் சக்தியும் கொண்டவளும், எப்போதும் புகழொளி படைத்தவளும், பரம்பொருளுடன் இணைவதில் வேகமுள்ளமுள்ளவளும், நல்லோர்களுக்கு கருணை மழை பொழிபவளுமான கலைகளின் அரசியிடத்தில் எப்போதும் நான் இன்புறுகிறேன். சமஸ்கிருதத்தில் கலா என்னும் சொல்லுக்கு இனிய ஓசை என்ற பொருள் உண்டு. தேவியின் சொல்லினிமையை சொல்ல இயலாது; ஏற்கனவே தேவியின் "சபாஷ்" என்னும் புகழ்ச்சிச் சொல்லின் இனிமை கேட்ட ஸரஸ்வதி தன் வீணையை மூடிய கதை உங்களுக்கு தெரிந்ததே. லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தில் தேவி " கலாவதீ " ஆய கலைகள் அறுபத்திநான்கின் அதிபதி என்று புகழப்படுகிறாள்.அறுபத்து நான்கு கலைகளையும் தன்னிடத்தே கொண்டி ருக்கிறாள் அம்பிகை என்றொரு அர்த்தம் கொள்ளலாம். அதோடு கலா என்றால் தோகை மயிலையும் குறிக்கும். அபிராமியந்தாதியிலும் பட்டர் "மங்கலை, செங்கலசம் முலையாள், மலையாள், வருணச்சங்கு அலை செங்கைச் சகலகலாமயில் தாவு கங்கை பொங்கு அலை தங்கும் புரிசடையோன் புடையாள், உடையாள், பிங்கலை, நீலி, செய்யாள், வெளியாள், பசும் பெண்கொடியே!" என்னும் பாடலில் "சகல கலைகளும் உணர்ந்த மயில் போன்றவளே! " எனப் புகழ்கிறார்.
அலகிலா…..
பல்லவி
அலகிலா விளையாடல் பல புரியுமன்னையே
தலங்களுள் சிறந்த காஞ்சியிலுறைபவளே
அனுபல்லவி
மலையரசன் மகளே கேசவன் சோதரியே
பகலவனொளியை மிஞ்சும் புகழொளி படைத்தவளே
சரணம்
நிலவின் கலையணிந்த சகல கலாவல்லி
உலகை வசப்படுத்தும் சிவகாமேச்வரி
கலைளின் அரசியே கருணை மழை பொழிபவளே
நலந்தரும் பரம்பொருளே அடைந்தேன் உன் பதம்
கமல மலரேந்தும்….
பல்லவி
கமல மலரேந்தும் காமாக்ஷி தேவி
கமல பதம் பணிந்தேன் காத்தருள்வாயே
துரிதம்
அமரரும் முனிவரும் அமரேந்திரனும்
கமலாசனனும் காமனும் பணிந்திடும்
அனுபல்லவி
கமலநாபன் கேசவன் சோதரி
கமலகரத்தாளே கௌரிமனோகரி
சரணம்
உமையொருபாகனினிடம் கொண்டவளே
இமவான் மகளே பர்வத வர்த்தினி
சமமென ஒருவருமில்லாதவளே
உமா மகேச்வரி திரிபுர சுந்தரி
தாயே ஶ்ரீலலிதே……
பல்லவி
தாயே ஶ்ரீலலிதே உனையே துதித்தேன்
நீயே வந்தெனக்கு அருள் புரிவாயே
அனுபல்லவி
மாயே பைரவியே மகிடனை மாய்த்தவளே
ஆயர் குலத்துதித்த கேசவன் சோதரியே
சரணம்
தீயை நுதலில் வைத்திருக்கும் மலைமகளே
ஆய கலைகளனைத்தையுமளிப்பவளே
தூய மலர் தூவியுன் மலர்ப்பாதம் பணிந்து
வாயார உன் நாமம் அனுதினமுரைத்து
